کریمی

قلم، تنفس روح است در بستر کاغذ؛ و مرکب، سیاهیِ روشنی‌بخشی که تاریخ، اصالت و عواطف انسانی را به امواج زمان پیوند می‌زند.» مسیر هنری من، کاوشی‌ست مداوم میان خلوت خط و رقص رنگ؛ سفری در میان کرانه‌های بی‌کران سنت و پویایی هنر معاصر. در این جهانِ بصری، نستعلیق و شکسته نستعلیق را نه فقط به عنوان قواعد نوشتار، بلکه به عنوان موسیقی جاری در کالبد فرهنگ ایرانی تجربه می‌کنم؛ جایی که هر دایره و کشیده‌ای، روایتی برخاسته از دل و جان است. از سوی دیگر، هنر تذهیب با هندسه‌ی قدسی، زرین‌کاری‌های ظریف و نقوش اصیل خود، حریم و حرمتی ماندگار به این واژگان می‌بخشد. اما نگاه من به هنر، ایستا و محدود در گذشته نیست. با ورود به حوزه‌ی نقاشیخط (به‌ویژه با تلاقی اکریلیک و مرکب) و کالیگرافی مدرن، تلاش می‌کنم تا حصارهای سنتی را بگشایم و به حروف، بافت، حجم و بیانی تازه ببخشم که با زبان بصری دنیای امروز گفتگو کند. رسالت من در آفرینش آثارم و در بستر «نگارستان هنر»، پاسداشت ریشه‌های عمیق و اصیل هنر ایرانی است، در حالی که پنجره‌ای رو به نوآوری، رنگ‌های معاصر و خوانشی نو از زیبایی‌شناسی باز می‌کنم؛ روایتی از پیوند میان «آنچه بودیم» و «آنچه امروز می‌سراییم