نگار

در نقاشی‌هایم به رابطه انسان با فضای پیرامونش و تأثیر تجربه‌های زیسته بر ادراک و احساس او می‌پردازم. برای من، فضاها و اشیای روزمره صرفاً عناصر پس‌زمینه نیستند؛ آن‌ها حامل خاطره، احساس و ردّ حضور انسان‌اند. در آثارم، پیکره انسان و محیط اطرافش در کنار یکدیگر معنا پیدا می‌کنند. به لحظه‌های سکون، تنهایی، حضور و غیاب و احساساتی علاقه‌مندم که همیشه به‌سادگی بیان نمی‌شوند، اما در جزئیات یک فضا، حالت یک پیکره یا کیفیت نور حضور دارند. با تکیه بر نقاشی رنگ‌روغن و رویکردی میان رئالیسم و امپرسیونیسم، تلاش می‌کنم تجربه‌های شخصی را به تصویری تبدیل کنم که فراتر از روایت فردی، امکان ارتباط و تأمل را برای مخاطب فراهم کند. نقاشی برای من راهی است برای دیدن دوباره آنچه در زندگی روزمره از کنار آن عبور می‌کنیم؛ چیزهایی که شاید دیده شوند، اما کمتر به آن‌ها توجه می‌کنیم.