مریم

مریم..

نامت را که می‌برند،

انگار سکوت، معنای دیگری پیدا می‌کند؛

انگار میان تمام هیاهوی دنیا،

پنجره‌ای رو به آسمان باز می‌شود.

تو همان زنی بودی

که خدا برای پاکیِ قلبت،

معجزه را مهمان آغوشت کرد!

مریم،

تو به جهان آموختی

که گاهی بزرگ‌ترین معجزه‌ها

در خلوتِ یک دلِ تنها اتفاق می‌افتند؛

تو ایستادی،

وقتی نگاه آدم‌ها سنگین بود،

سکوت کردی،

وقتی هزاران حرف برای گفتن داشتی،

و به خدا تکیه کردی

وقتی هیچ تکیه‌گاهی جز او باقی نمانده بود.

ای مریم

نامت فقط نام یک زن نیست بلکه صبر است؛